کجا نشان سفر...

دشت هایی سبز  در سکوت خویش. خانه هایی روستایی.کمی متفاوت تر از طرف های خودمان. غار انگار در گوشه ترین جای دنیا افتاده است. سرد است و با نور چراغ های قوی روشن می شود. ما ادم های عصرجدیدیم که به دیدارش آمده ایم و می گذریم... ابرهای آسمان بهار.سایه هایی که دشت ها را می بوسند. سبز رنگ حاضر اینجاست.سبزهایی متفاوت. سبز درختان.سبز آب ها. سبز سکوت. دلم می خواهد بیایم و اندکی یا مدتی در این خانه های خلوت خوابزده زندگی کنم. یاد آبادی های کویر می افتم. سفر ناتمام است.

/ 0 نظر / 8 بازدید