یونا

 

این روزا خیلی می نویسم خیلی جاها ،آشکار و پنهان روی کاغذ ،یادر فضای مجازی ،

راستی چرا پنهان؟(وتوگفتی آشکارم کن،ومن گفتم می ترسم از روزگار می ترسم)

می نویسم آنقدر که واژه ها شرمنده ام می شوند اما اینجا کمتر ،که اینجا شاید یک

جورایی تو چشمم!(الان اگه این جمله رو می دیدی حرصت در میومد مگه نه؟)اما

می نویسم اینجا هم وآشکار نه پنهان!برای کسی می گفتم برای دیوونگی هایم دعا

کند !رفت وجوابی نداد!اینجا هم دیوانه می نویسم اگر تو بخوانی اش،وچه غم اگر کسی

نپسندد!می نویسم تا واژه ها رهایم کنند تا تو رهایم کنی!

+ ; ٧:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱۸
comment نظرات ()