یونا

نود

غوغای برگ ها در باد حکایت همان پشت چین های تغافل سهراب چرا از شادمانی

هایم شرمنده ام وتا حدمرگ می خواهم پنهانشان کنم؟!

چشم های تو اما بی بدیل است وبی دریغ

 

+ ; ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱٠
comment نظرات ()